Hram Svetog proroka Ilije — ratne godine i poslijeratni period

Hram Svetog proroka Ilije u Ličkoj Jesenici sagrađen je 1751. godine. Tokom Drugog svjetskog rata pretrpio je oštećenja usljed granatiranja od strane partizanskih zločinaca koji su ga granatirali sa obližnjeg brda Borik, a odmah nakon rata je obnovljen i održao se do početka 70-ih godina 20.stoljeća. Uprkos teškim vremenima i velikim promjenama koje su zahvatile ovaj kraj, hram je ostao važno svjedočanstvo vjerskog i istorijskog života Ličke Jesenice.

Protojerej Nikola Kotur — paroh Plaščanski i administrator Ličko-jeseničke parohije od januara 1975. do maja 1988. godine.

Treba napomenuti i herojsku ulogu jereja Nikole Kotura u tim burnim i po Srpski živalj teškim vremenima! U svim udbaškim progonima uspio je okupiti malobrojne vjernike te zajedno sa njima i Božjom pomoći obnoviti našu crkvu i spasiti je od propadanja, uništenja bezbožnika i udbaša!

Vjerski život u poslijeratnom razdoblju

Poslije Drugog svjetskog rata vjerski život u Ličkoj Jesenici odvijao se u veoma teškim okolnostima. U razdoblju komunističkog sistema odlazak u crkvu i javno ispoljavanje vjere bili su praćeni nepovjerenjem i strahom. Broj vjernika koji su redovno dolazili u hram postajao je sve manji. Na velike praznike i hramovnu slavu dolazilo je još ponešto starijih mještanki, dok su se mnogi drugi ustručavali da javno pokažu svoju vjeru. U takvim okolnostima očuvanje hrama predstavljalo je mnogo više od održavanja stare građevine. Hram je čuvao uspomenu na ranije generacije i predstavljao vezu između naroda, njegove vjere i istorije.

Protojerej Nikola Kotur i obnova hrama

Posebno mjesto u poslijeratnoj istoriji hrama pripada protojereju Nikoli Koturu, koji je služio kao paroh Plaščanski i administrator Ličko-jeseničke parohije od januara 1975. do maja 1988. godine. Hram je nakon ratnih oštećenja bio popravljan, ali je s vremenom ponovo zahtijevao ozbiljnije radove. Obnova krova 1979. godine bila je važan korak u njegovom očuvanju. U tome su pomogli Srpska pravoslavna crkva i malobrojni vjernici koji su, uprkos teškim okolnostima, nastojali sačuvati svetinju. Nikola Kotur ostao je zapamćen po svom zalaganju za okupljanje vjernika i očuvanje hrama Svetog proroka Ilije u vremenu kada takav rad nije bio jednostavan.

Hram Svetog proroka Ilije — starija fotografija.

Hram Svetog proroka Ilije, 1979. godine.

Očuvanje hrama u tom razdoblju bilo je rezultat upornosti sveštenika i malobrojnih vjernika koji nisu dozvolili da svetinja bude prepuštena propadanju. Njihovo zalaganje ostalo je dio istorije Ličke Jesenice i svjedočanstvo o vremenu u kojem je očuvanje vjerske baštine zahtijevalo mnogo truda i odricanja.